Archiwum kategorii ‘Materiały ze spotkań’

Na całe życie:
1. Wiernie wypełniać obowiązki własnego stanu we wszystkich okolicznościach życia.
2. Zachowywać umiarkowanie i skromność zwłaszcza w jedzeniu, piciu, ubiorze i zachowaniu wobec bliźnich.
3. Dobrze jest nosić szkaplerz i znak naszego FZŚ znaczek „Pokój i Dobro”.
4. Zawczasu sporządzić testament, aby po swojej śmierci nie dać powodu do gorszących zachowań i nieporozumień w rodzinie.
5. Dawać dobry przykład i być aktywnym w Kościele i świecie.
6. Odnosić się z pokorą i uprzejmością do wszystkich.
7. Odwiedzać chorych i samotnych członków wspólnoty FZŚ.
8. Nie odmawiać urzędu we FZŚ; pokornie i posłusznie go przyjąć i starać się wiernie wypełniać obowiązki urzędu.
Codzienne:
1. Jeżeli to możliwe uczestniczyć we Mszy Świętej nie zaniedbując obowiązków stanu.
2. Odmówić 12 Ojcze nasz lub Liturgię Godzin.
3. Co wieczór zrobić rachunek sumienia.
4. Modlić się przed i po jedzeniu pobożnie i z wdzięcznością.

Na każdy tydzień:
1. Pościć w piątek, jeżeli to możliwe to i w środę.

Na każdy miesiąc:
1. Przynajmniej raz w miesiącu spowiadać się.
2. Uczęszczać na spotkania wspólnotowe FZŚ.
3. Składać ofiarę wg swoich możliwości na potrzeby FZŚ.

w ciągu roku:
1. Zachować post przed świętem św. Franciszka i świętem Niepokalanego Poczęcia NMP.
2. Uczestniczyć w pogrzebie zmarłych członków swojej wspólnoty FZŚ, w ich intencji ofiarować komunię św., a także odmówić za nich Różaniec św.

 

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj

Jozafat R. Gohly OFM  –  MODLITWY FRANCISZKAŃSKIE – część IX

.
UWIELBIENIE BOGA NAJWYŻSZEGO

.
1 Ty jesteś Święty Pan Bóg jedyny, który czynisz cuda (por. Ps 76,15).
2 Ty jesteś mocny,
Ty jesteś wielki (por. Ps 85,10),
Ty jesteś najwyższy,
Ty jesteś Królem wszechmogącym,
Ojcze święty (J 17,11),
Królu nieba i ziemi (por. Mt 11,25).
3 Ty jesteś w Trójcy jedyny
Pan Bóg nad bogami (por. Ps 135,2),
Ty jesteś dobro, wszelkie dobro, najwyższe dobro,
Pan Bóg żywy i prawdziwy (por. 1Tes 1,9). Czytaj dalszą część wpisu »

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj


Nowy3mały
ŻYCIE I ŚMIERĆ NA MAXA

– Maksymilian Kolbe Czytaj dalszą część wpisu »

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj

Odpowiedzialność za SŁOWA…,
Łk 6,43.45

Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.

Panie otwórz wargi moje.
A usta moje będą głosić Twą chwałę.  Ps 51,17 Czytaj dalszą część wpisu »

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj

PRZYJAŹŃ DUCHOWA

   Autor: M

Przyjaźń, jest to taki rodzaj relacji międzyludzkich, taki rodzaj więzi względem niektórych, który charakteryzuje się życzliwym towarzyszeniem w codzienności.

Przyjaźń możemy budować na każdym etapie życia oraz we wszystkich relacjach międzyludzkich: rówieśniczych, sąsiedzkich, wspólnotowych, zawodowych, narzeczeńskich, małżeńskich, rodzicielskich, religijnych, politycznych, bo przecież jak czytamy w liście do Rzymian: Nikt zaś z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie. (Rz 14, 7).
Zawieranie przyjaźni dokonuje się zazwyczaj w sposób spontaniczny.
Przyjaciel to ktoś, kto jest przejrzysty i jasny, wolny od dwulicowości człowiek.
Kiedy zaś przyjaciel posiada swoją własną rodzinę, często przyjaźnie te z osobistych przemieniają się w przyjaźnie rodzin i stają się przymierzem wzajemnego wsparcia i pomocy dwóch lub nawet więcej rodzin.

 

PRZYJAŹŃ DUCHOWA -co o niej wiemy? czy do niej dążymy?

Elred z Rievaulx – PRZYJAŹŃ DUCHOWA Czytaj dalszą część wpisu »

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj

Papież pragnie nam- wszystkim chrześcijanom przypomnieć zadanie, jakie na nas ciąży w każdej epoce i miejscu tj. GŁOSZENIE EWANGELII. Adhortacja jest kontynuacją refleksji nt. ewangelizacji co najmniej od Soboru Watykańskiego II. „Ewangelizacja jest głoszeniem Chrystusa, jakie jest dokonywane zarówno świadectwem życia jak i słowem” i „nie jest to propaganda a przede wszystkim składanie świadectwa”. – Papież Franciszek podkreśla, że ewangelizacja powinna się zaczynać od samego siebie i potwierdza to cytatami Pisma Św. : „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!” (Mk 16,15; Por. Mt 28,19; Łk 24,47). Ewangelizację uważali Apostołowie za swój podstawowy obowiązek: „Świadom jestem ciążącego na mnie obowiązku. Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii!” (1Kor 9,16). Czytaj dalszą część wpisu »

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj
Strona 4 z 12« Pierwsza...23456...10...Ostatnia »