Przybądź, Panie Jezu, aby odnaleźć każdego człowieka, który wycieńczony, upadły na duchu, leży w chorobie swojego ciała, w rozpaczy skrywanego grzechu. Przybądź, aby odnaleźć także i mnie. Zbliż się do nas, o Chryste, zwróć się do wszystkich i do każdego z osobna, aby każdy mógł cieszyć się usłyszanym pytaniem: „Czy chcesz wyzdrowieć?”. Postaw je także i mnie. Przybądź, aby zanurzyć nas w głębi Twojej miłości, która z Twojego otwartego serca wypływa jak rzeka i płynie, nieustannie przemierzając i odnawiając czasy i miejsca, aby w końcu zgubić swój nurt w Wieczności. Oczyściłeś mnie, Panie, w źródle chrzcielnym: spraw więc, abym żył zgodnie z otrzymanymi darami. Spraw też, abym każdego dnia w wodzie łez obmywał moje winy: niech one pomogą mi otwierać się na  łaskę niezasłużonego przebaczenia, o które pokornie proszę. Spraw i to jeszcze, abym wolny od grzechu, który unieruchamia mnie w bezsensownym istnieniu, mógł podążać w Twoim kierunku i biec na spotkanie z każdym człowiekiem, radośnie głosząc, że w Tobie wszyscy mogą znaleść życie i żyć w jedności jak bracia.

ACTIO

„Przywróć mi radość z Twojego zbawienia” (Ps 51, 14a).

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj
Opublikowano poniedziałek, 19 marca, 2012 w Rozważania, Z życia Kościoła. Możesz skomentować lub śledzić(trackback) ze swojej strony.

Napisz

Imię (*)
E-mail (będzie ukryty) (*)
Strona www

XHTML: Możesz używać następujące tagi: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Wpis