Słowo Wcielone wśród nas zamieszkało

 

Spotkanie rozpoczęło się Mszą św. którą odprawił nasz asystent o. Jozafat. W czasie Mszy św. br. Tadeusz Falikowski złożył profesję stałą.

 

J 1, 1-18
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię.

Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz /posłanym/, aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat
przychodzi. Na świecie było /Słowo/, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem
i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie
idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Z Jego pełności wszyscyśmy otrzymali – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało nadane przez Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga
nikt nigdy nie widział, Ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, /o Nim/ pouczył.

PROLOG Z EWANGELII JANA jest śpiewem na cześć Chrystusa (logos). Chrystus jest słowem, jest tchnieniem  ożywiającym duszę i myślą ożywiającą umysł. Jezus przychodzi i prowadzi nowymi drogami, oczyszcza serca z  obojętności i zatwardziałości, pokazuje nowe horyzonty. Słowo stworzyło świat, daje nowe życie, działa w wierzących, oświeca, znosi podziały. Prośmy Boga o dar mądrości i cierpliwości. Każdą sekundę swojego życia przeżywajmy jako błogosławieństwo, dokonujmy postępów w życiu duchowym, wybierajmy uczynki godne dzieci Bożych.

 

Na spotkaniu braterskim bracia i siostry łamali się opłatkiem, składali sobie życzenia. Był to czas świętowania, śpiewu kolęd i bliskich rozmów.

 

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj
Opublikowano niedziela, 3 stycznia, 2010 w Kronika, Na bieżąco. Responses are currently closed, but you can śledzić(trackback) ze swojej strony.