ORATIO

Panie Jezu Chryste, wejdź do naszych serc jak do sanktuarium Twojego i naszego Ojca. Spójrz na najskrytsze jego miejsca, gdzie skrywamy nasze największe troski i niepokoje, które niejednokrotnie czynią chwiejną naszą wiarę i odciągają nasz wzrok daleko od Ciebie. Oświeć, zobacz, oczyść i uwolnij od tego, czego nie potrafimy porzucić, a co nam ciąży! Niech nasze biedne serce stanie się domem modlitwy, miejscem śpiewu i rozbrzmiewania chwały ku Twej czci. Niech będzie pełne światła, otwarte na Twoje Słowo i bogate tylko Twoją obecnością, na chwałę Boga Ojca. Panie Jezu Chryste, nawiedzaj nasze wspólnoty: wyrywaj wszelki korzeń zazdrości, rywalizacji i kłótni. Niech Twoja obecność przyniesie cichość, pokorę i współczucie; a zwłaszcza niech obdarzy nas zdolnością ofiarowania siebie jeden za drugiego. Jeszcze raz wyryj w sercu każdego z nas z osobna, a także na naszych twarzach, wszystkie <dziesięć słów>, które są odmianą jednej i tej samej miłości.

ACTIO

” Słabnie moja dusza w drodze ku Twemu zbawieniu; pokładam ufność w Twoim słowie”  (Ps 119, 81).

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj
Opublikowano sobota, 10 marca, 2012 w Rozważania, Z życia Kościoła. Możesz skomentować lub śledzić(trackback) ze swojej strony.

Napisz

Imię (*)
E-mail (będzie ukryty) (*)
Strona www

XHTML: Możesz używać następujące tagi: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Wpis