ORATIO

Święty Boże Ojcze, który jesteś niebieskim Gospodarzem winnicy, pragniemy wyśpiewać naszą pieśń wdzięczności za Twoją niepojętą miłość do winnicy. Sam własnoręcznie ją założyłeś i staranie o nią powierzyłeś rolnikom. Ci jednak bardzo szybko stali się niewiernymi sługami, a nawet wrogami. Wiemy, że także i my do nich należymy z powodu naszego prostactwa i niedbalstwa. Pragniemy wyśpiewać naszą pieśń wdzięczności za Twojego umiłowanego Syna, którego posłałeś do swojej winnicy w stosownym czasie, mówiąc: „Uszanują mojego Syna”. On był sprawiedliwy, dobry i  łagodny. Gdy zobaczyli Go pracownicy winnicy, zaraz poczuli do Niego ogromną niechęć. W tym szczególnym czasie łaski były zaś obfite zbiory! My wszyscy byliśmy tam obecni, patrzyliśmy na to, co się dzieje, ale nikt z nas nie stanął w Jego obronie… Boże Ojcze, jak ogromna miłość musiała Tobą kierować, że postanowiłeś złożyć w ofierze swojego własnego Syna umiłowanego, jako najwyższą cenę okupu za tę Twoją winnicę, umiłowaną, choć niewierną! Ta ogromna miłość także i dzisiaj kieruje Tobą, o Dobry Ojcze; także dzisiaj oddajesz Twojego Syna w nasze ręce, które, dobrze wiesz, zdolne są do przemocy!

ACTIO

„Przyodziałeś mnie w szaty zbawienia” (por. Iz 61, 10).

Udostępnij na:
  • Facebook
  • Śledzik
  • Digg
  • Wykop
  • del.icio.us
  • LinkedIn
  • Google Buzz
  • Google Bookmarks
  • RSS
  • email
  • Drukuj
Opublikowano czwartek, 8 marca, 2012 w Rozważania, Z życia Kościoła. Możesz skomentować lub śledzić(trackback) ze swojej strony.

Napisz

Imię (*)
E-mail (będzie ukryty) (*)
Strona www

XHTML: Możesz używać następujące tagi: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Wpis