Zapraszamy na pielgrzymkę śladami bł. Anieli  Salawy

12- 13 maj 2012r.

Miejsca które zwiedzimy to:

• Sanktuarium bł. Anieli w Sieprawiu
• Wieliczka (kopalnia soli, kaplica św. Kingi)
• Kraków (kaplica Męki Pańskiej w Kościele św. Franciszka z Asyżu – relikwiarz  bł. Anieli)

Plan :

Wyjazd autokarem z Wrocławia w sobotę  o godz. 7.00 z pod kościoła św. Antoniego (al. Kasprowicza 26, Karłowice); po drodze Siepraw, zwiedzanie  Wieliczki, Msza Św. w kaplicy św. Kingi, następnie nocleg u ss. Klarysek w Krakowie; w niedzielę nawiedzenie miejsc związanych z błogosławioną w Krakowie i powrót do Wrocławia w godzinach wieczornych.

Cena:  120 zł (być może ulegnie zmianie)

Zapisy:   anna.conopka@gmail.com  

Dla przypomnienia:

Bł. Aniela Salawa urodziła się w Sieprawiu w 1881 r. w wielodzietnej rodzinie chłopskiej. Mając 16 lat wyjechała do Krakowa, gdzie została służącą. Mimo głębokiej pobożności i gorliwego życia duchowego nie wstąpiła do zakonu. Zdecydowała, że pozostanie w świecie. Na ręce spowiednika złożyła ślub czystości. W 1900 r. wstąpiła do Stowarzyszenia Sług Katolickich im. św. Zyty i rozpoczęła pracę apostolską wśród krakowskich służących.

Modląc się najczęściej w bazylice św. Franciszka ojców franciszkanów poznawała ich duchowość. W 1912 r. wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka dla osób świeckich. Po wybuchu I wojny światowej pielęgnowała rannych w krakowskich szpitalach.

W 1916 r. Aniela została bez pracy. Musiała zamieszkać w szpitalu św. Zyty, a później w ubogiej suterynie. Ostatnie lata jej życia były pasmem cierpień, które ofiarowała jako wynagrodzenie za grzechy świata oraz „wielkiej sprawy, która według Bożej woli i dla Jego chwały będzie zrealizowana w Polsce i za pośrednictwem Polski w całym świecie”. Zmarła w 1922 r., miesiąc po złożeniu ofiary z życia. Papież Jan Paweł II beatyfikował ją w 1991 roku.

Tags: bł. Aniela Salawa, Kraków, pielgrzymka, Siepraw, Wieliczka, Wyjazd

Witaj Siostro w Św. Franciszku

Pokój+Dobro!

Wprawdzie późno (ale lepiej późno niż wcale) zapraszamy na dzień braterstwa, który odbedzie sie w sobote 18.02.2012r

O 9.00 Jutrznia i Msza św., kolejne punkty programu w sali przy parafialnej. Beda rozważania nt. „TAU” i praca w grupach. I jak zwykle – posilek i rozeslanie.

Zapraszamy i pozdrawiamy.

Panie, Ty wiesz lepiej, aniżeli ja sam, że się starzeję i pewnego dnia będę stary.

Zachowaj mnie od zgubnego nawyku mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji. 

Odbierz mi chęć prostowania każdemu jego ścieżek. 

Uczyń mnie poważnym, lecz nie ponurym; czynnym lecz nie narzucającym się. 

Szkoda mi nie spożytkować wielkich zasobów mądrości, jakie posiadam, 

ale Ty Panie wiesz, że chciałbym zachować do końca paru przyjaciół. 

Wyzwól mój umysł od nie kończącego się brnięcia w szczegóły i daj mi skrzydeł, bym w lot przechodził do rzeczy. 

Zamknij mi usta w przedmiocie mych niedomagań i cierpień w miarę jak ich przybywa 

a chęć wyliczania ich staje się z upływem lat coraz słodsza. 

Nie proszę o łaskę rozkoszowania się opowieściami o cudzych cierpieniach, 

ale daj mi cierpliwość wysłuchania ich. 

Nie śmiem Cię prosić o lepszą pamięć, ale proszę Cię o większa pokorę i mniej niezachwianą pewność, 

gdy moje wspomnienia wydają się sprzeczne z cudzymi. 

Użycz mi chwalebnego poczucia, że czasami mogę się mylić. 

Zachowaj mnie miłym dla ludzi, choć z niektórymi z nich doprawdy trudno wytrzymać. 

Nie chcę być świętym, ale zgryźliwi starcy; to jeden ze szczytów osiągnięć szatana. 

Daj mi zdolnośc dostrzegania dobrych rzeczy w nieoczekiwanych miejscach i niespodziewanych zalet w ludziach;

daj mi Panie łaskę mówienia im o tym.

Notatki ze spotkania – 06.02.2012r.

Ojciec Marian Arndt ofm rozpoczął spotkanie od przypomnienia pierwszych słów Reguły III Zakonu:   „Reguła i życie Franciszkanów Świeckich jest następująca: zachowywać Ewangelię Pana naszego Jezusa Chrystusa, naśladując św. Franciszka z Asyżu, dla którego Chrystus był natchnieniem i centrum życia w odniesieniu do Boga i ludzi. „

Zachować Ewangelie->żeby ją znać trzeba czytać!

Pismo hebrajskie jest pismem spółgłoskowym, samogłoski pojawiły się dużo później. Nie było znaków interpunkcyjnych, również później pojawił się podział na wiersze. Przerwa w tekście była w celu wyróżnienia następnego fragmentu.

Tekstów napisanych przez oryginalnych autorów już nie ma. Te teksty, pergaminy, w krótkim czasie zostały przepisane dla ogółu wiernych. Najważniejsza była treść. Biblia była przepisywana na pergaminie. Każdy skryba miał swoje techniki na materiał piśmienniczy.

Papirusy były zawsze zszywane w postać kodeksu, pergaminy czasem były w postaci zwoju, a czasem zszywane w kodeks. Pisano także na skorupach naczyń (z gr.ostrak). Z tych materiałów ceramika była najtrwalsza a na nim pismo.

Księga to był konkretny tekst danego autora. W Pięcioksięgu znajduje się pięć osobnych ksiąg.

Rozważyliśmy Ewangelię: Łk 4,14-24 Tekst mówi o tradycji czytania Pisma Świętego w Synagodze.

Często w Piśmie Świętym często pojawia się komentarz tekst skażony. Jeżeli w dwóch rękopisach są różne wersje, albo tekst nieczytelny to taki tekst jest przez kopistę oznaczany jako skażony. Pomyłki mogły wynikać przy przepisywaniu przez kopistę podobnych zakończeń linii i ominięciu bądź powtórzeniu tekstu.

Przykłady rękopisów:

• Qumran http://dss.collections.imj.org.il Dużo tekstów starych odkryto w Qumran.

• Kodeks Watykański
• Kodeks Synajski – przepisane całe Pismo Święte http://www.codex-sinaiticus.net/en/

Stare Rękopisy zamurowywano (we wnękach – Geniza) albo zakopywano na cmentarzu. Nie niszczono, nie palono. Znalezienie takiego zamurowanego rękopisu to dla archeologów i biblistów wielka okazja, żeby porównać z najwcześniejszymi oryginałami.

Orygenes dokonał krytyki tekstu biblijnego w III w n.e. Porównał teksty biblijne i dokonał przekładów.

Palimces – 2 teksty, dzieła nałożone na siebie (nowy na stary)

Na następnym spotkaniu mówimy o tłumaczeniach.

Tags: kopia, Pismo Święte

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

  – homilia o. Jozafata OFM wygłoszona w dniu 29.01.2012 nt. Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.

http://bazowy.nazwa.pl/antoni/wp-content/uploads/2012/02/o.-Jozafat-29.01.mp3

Rozważaliśmy Ewangelię niedzielną z 15 stycznia 2012 – II niedziela zwykła

Jan stał z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: Oto Baranek
Boży. Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się
i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: Czego szukacie? Oni powiedzieli do Niego:
Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz? Odpowiedział im: Chodźcie, a zobaczycie.
Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny
dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat
Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: Znaleźliśmy Mesjasza -
to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: Ty
jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas – to znaczy: Piotr.
(J 1,35-42)

Poniżej kilka refleksji ze spotkania:

• Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem – zastanawia

natychmiastowa reakcja uczniów, usłyszeli o Jezusie i bez zastanowienia poszli za
Nim. W innych fragmentach jest także mowa o tym, że zostawili wszystko – pracę,
rodzinę, swoje dotychczasowe życie. Bez rozważań, analizowania za i przeciw, bez
zabezpieczeń na wszelki wpadek, gdyby jednak nie wyszło. A jak wygląda nasze
pójście za Chrystusem?

• Czego szukacie? – pytanie, które Jezus zadaje uczniom, zadaje także i nam. Czego

szukacie, czyli dlaczego chcecie iść za Mną, czego się spodziewacie?

• Chodźcie a zobaczycie – Jezus zaprasza do wejścia z nim w bezpośrednią relację;

chce, żebyśmy osobiście przekonali się kim On jest. Tylko tak można zostać jego
uczniem.

• Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «Znaleźliśmy Mesjasza» -

doświadczenie spotkania z Jezusem sprawia, że chcemy się nim dzielić. Pierwszymi
osobami z którymi uczniowie dzielą się swoją radością są ich bliscy. A czy my
potrafimy świadczyć w rodzinie o Jezusie Chrystusie?

• I przyprowadził go do Jezusa – zadaniem uczniów nie jest nawracanie innych,

przekonywanie ich, że Jezus jest Mesjaszem siłą argumentów. Wzorując się na Andrzeju,
jedyne co mamy zrobić to przyprowadzić ludzi do Chrystusa. A On dokona reszty.

Zapraszamy na kolejne spotkanie ze Słowem Bożym już 13.02.2011r.