Kontynuując naszą FZŚ-ową rekolekcyjną tradycję udaliśmy się w piątek wieczorem do franciszkańskiego klasztoru w Dusznikach Zdroju. Zostawiając hałaśliwe miasto oraz nasze zabieganie i niespokojną codzienność zagłębialiśmy się w rozważaniach nad znaczeniem ciszy, modlitwy i osobistego spotkania z Bogiem. W ciszy rodzi się nasza modlitwa do kochającego Ojca. W ciszy, w naszych sercach budzi się wdzięczność za wszystko, co otrzymujemy z Jego Łaski, a co często gubi się w troskach i problemach naszego życia. Ojciec Jozafat uzmysławiał nam jak ważny jest czas i miejsce, gdzie prawdziwie spotykamy się z Bogiem. Każdy z nas musi je znaleźć aby prawdziwie uporządkować swoje życie. Rekolekcje w Dusznikach na pewno są tym czasem i tym miejscem, gdzie pogłębiamy swoje relacje z Bogiem ale też z naszymi braćmi i siostrami. Dziękujemy najlepszemu Bogu za piękno jesiennego słońca, kolorowe liście i oczywiście grzyby, które cieszyły nie tylko nasze oczy ale i podniebienia.
1. Wiernie wypełniać obowiązki własnego stanu we wszystkich okolicznościach życia.
2. Zachowywać umiarkowanie i skromność zwłaszcza w jedzeniu, piciu, ubiorze i zachowaniu wobec bliźnich.
3. Dobrze jest nosić szkaplerz i znak naszego FZŚ znaczek „Pokój i Dobro”.
4. Zawczasu sporządzić testament, aby po swojej śmierci nie dać powodu do gorszących zachowań i nieporozumień w rodzinie.
5. Dawać dobry przykład i być aktywnym w Kościele i świecie.
6. Odnosić się z pokorą i uprzejmością do wszystkich.
7. Odwiedzać chorych i samotnych członków wspólnoty FZŚ.
8. Nie odmawiać urzędu we FZŚ; pokornie i posłusznie go przyjąć i starać się wiernie wypełniać obowiązki urzędu.
Codzienne:
1. Jeżeli to możliwe uczestniczyć we Mszy Świętej nie zaniedbując obowiązków stanu.
2. Odmówić 12 Ojcze nasz lub Liturgię Godzin.
3. Co wieczór zrobić rachunek sumienia.
4. Modlić się przed i po jedzeniu pobożnie i z wdzięcznością.
Na każdy tydzień:
1. Pościć w piątek, jeżeli to możliwe to i w środę.
Na każdy miesiąc:
1. Przynajmniej raz w miesiącu spowiadać się.
2. Uczęszczać na spotkania wspólnotowe FZŚ.
3. Składać ofiarę wg swoich możliwości na potrzeby FZŚ.
w ciągu roku:
1. Zachować post przed świętem św. Franciszka i świętem Niepokalanego Poczęcia NMP.
2. Uczestniczyć w pogrzebie zmarłych członków swojej wspólnoty FZŚ, w ich intencji ofiarować komunię św., a także odmówić za nich Różaniec św.
Jozafat R. Gohly OFM – MODLITWY FRANCISZKAŃSKIE – część IX
. UWIELBIENIE BOGA NAJWYŻSZEGO
. 1 Ty jesteś Święty Pan Bóg jedyny, który czynisz cuda (por. Ps 76,15). 2 Ty jesteś mocny, Ty jesteś wielki (por. Ps 85,10), Ty jesteś najwyższy, Ty jesteś Królem wszechmogącym, Ojcze święty (J 17,11), Królu nieba i ziemi (por. Mt 11,25). 3 Ty jesteś w Trójcy jedyny Pan Bóg nad bogami (por. Ps 135,2), Ty jesteś dobro, wszelkie dobro, najwyższe dobro, Pan Bóg żywy i prawdziwy (por. 1Tes 1,9). Czytaj dalszą część wpisu »
Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.
Przyjaźń, jest to taki rodzaj relacji międzyludzkich, taki rodzaj więzi względem niektórych, który charakteryzuje się życzliwym towarzyszeniem w codzienności.
Przyjaźń możemy budować na każdym etapie życia oraz we wszystkich relacjach międzyludzkich: rówieśniczych, sąsiedzkich, wspólnotowych, zawodowych, narzeczeńskich, małżeńskich, rodzicielskich, religijnych, politycznych, bo przecież jak czytamy w liście do Rzymian: Nikt zaś z nas nie żyje dla siebie i nikt nie umiera dla siebie. (Rz 14, 7).
Zawieranie przyjaźni dokonuje się zazwyczaj w sposób spontaniczny.
Przyjaciel to ktoś, kto jest przejrzysty i jasny, wolny od dwulicowości człowiek.
Kiedy zaś przyjaciel posiada swoją własną rodzinę, często przyjaźnie te z osobistych przemieniają się w przyjaźnie rodzin i stają się przymierzem wzajemnego wsparcia i pomocy dwóch lub nawet więcej rodzin.
PRZYJAŹŃ DUCHOWA -co o niej wiemy? czy do niej dążymy?
